فرخ
ز سوز شوق ، دلم شد کباب ، دور از یار
مدام خون جگر میخورم ، ز خوان فراق
فلک چو دید سرم را اسیر چنبر عشق
ببست گردن صبرم ، به ریسمان فراق
حافظ